Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

 

Muziek als 'Poort naar (zelf)bewustzijn'.

Muziek is altijd belangrijk geweest in onze maatschappij en de menselijke geschiedenis. Het werd voor allerlei doeleinden gebruikt onder andere voor ceremonieen en om te communiceren. Muziek draagt emoties en indrukken over. 
Muziek geeft ook sterk de tijdsgeest weer. Net als in de andere kunstvormen zoals dans, beeldende kunst, dichtkunst enzovoort, kan men in de muziek 'horen' hoe het gaat met de mensen en de maatschappij. Vaak zie je als je de muziekgeschiedenis bekijkt over een aantal eeuwen een duidelijke ontwikkeling die parallel loopt met de ontwikkelingen in de maatschappij en andere kunstvormen. Een weelderige periode in versieringen in kunst, arschitectuur en dergelijke gaat samen met weelderige versieringen in de muziek. En die periode wordt weer afgewisseld met een periode van meer soberheid in kunst, cultuur, en muziek. Ook vind je vaak onderwerpen van de dag weer terug in de muziek. 
In de 20e eeuw zijn de ontwikkelingen in maatschappij en dus de muziek heel snel gegaan. Nog nooit eerder hebben we zo'n snelle ontwikkeling mogen zien in de wereld. Er is een enorme ontwikkeling gaande op gebied van onder andere wetenschap en technologie, en dus ook in de muziek. In een tijdspanne van nog geen eeuw is ook inde muziek een geheel ander en nieuw idioom ontstaan waardoor er ook in de muziek een andere 'taal' is ontwikkeld. Tegelijkertijd zijn er heel veel andere muziekstijlen erbij gekomen, zoals jazz, blues, pop, rock, heavy metal enzovoort.
Mede door de ontwikkelingen als het gaat om communicatie technieken is er ook meer bekend geworden over andere culturen en haar (tradtionele) muziekcultuur. Daar waar iemand on de 19e eeuw met een cassette tape recorder door het land moestreizen en aan iedereen moest vragen een liedje te zingen, kan men nu veel sneller en makkeliker door de wereld van muziek 'reizen'. Hierdoor wordt ook deze muziek veel toegankelijker, wat ook te horen is in sommige hedendaagse klassieke muziek. 
Dat we nu ook leven in een technologische tijdperk is een gegeven dat we allemaal wel kennen. Dat zien we onder andere terug in de enorme ontwikkelingen van computers, telefoons, vliegtuigen, raketten, wapenindustrie, Artificial Intelligence. Dat zie (en hoor) ik ook behoorlijk sterm terug in de muziek van vandaag. Tijdens uitvoeringen van (hedendaagse klassieke) muziek wordt er regelmatig gebruik gemaakt van (live) elektronica en muziek wordt steeds vaker geproduceerd en gecomponeerd met behulp van computers. Kortom: zowel in de maatschappij als dus in de muziek zie ik een ontwikeling van automatisering, standaardisering en procedures. 

Als ik verder en dieper kijk zie ik een wereld waarin veel mensen verbinding met hun ware kern zijn verloren, dat voor mij ook te horen is in de muziek. Dit uit zich in onder andere in een (chronisch) gebrek aan rust, vrede, hoop, liefde, gezondheid, balans en eenheid. 

Ik zie dat als gevolg hiervan 2 ontwikkelingen gaande zijn in de persoonljke levens van de individuen en de maatschappij. 

De ene ontwikkeling gaat bergafwaarts. Men verliest alle hoop op een betere wereld, neemt geen verantwoordelijkheden meer over hun leven, en verliest daardoor de kracht om een betere wereld te scheppen. Men legt de schuld buiten zichzelf. waardoor boosheid, agressie, geweld en wanhoop alleen maar toeneemt. Men wordt ziek van hun eigen gevangenis en weet niet hoe hieruit te komen. De toekomst lijkt echt uitzichtloos te zijn wat het gebrek aan kracht om een verschil te maken juist doet afnemen. 
Ook lijkt men dan meer onderhevig te zijn aan verslavingen. Gokken, roken, alcohol, seks, drugs shoppen, werken, dit alles (en nog meer) wordt gedaan in overmaat. Deze verslavingen verdooft hun inerlijk leven nog meer waardoor de doelloosheid van hun leven alleen maar versterkt wordt. "Want wat is het doel van het leven? Is er wel een doel in dit (mijn) leven, of is het leven op zichzelf geheel doelloos?" En dit alles zorgt ook weer voor nog meer moedeloosheid, wanhoop, verdriet en angst wat zich soms ook uit in meer onbegrip, meer agressie, meer disbalans. 
Verder zie ik dat alles snel moet. Er lijkt een enorme haast te zitten op alles. 
Dit vind ik ook terug in de muziek. De muziek, zeker als het gaat om hedendaagse klassieke muziek, lijkt fragmentarischer te klinken, en hoewel ik het vaak spannender vind klinken, vind ik het soms ook agressiever klinken. En ik zie en hoor vooral ook in de licht muziek een sterke tendens van een grote snelheid. De liedjes moeten niet te lang duren, en het komt regelmatig voor dat de onderwerpen van de liedjes over seks, drugs, alcohol, misbruik, geweld, en een snelle bevrediging van behoeften. Dit zie ik ook terug in de muziekidustrie zelf, waar het met name om het uiterlijke met materiele rijkdom lijkt te gaan, en niet om een innerlijke houding van rust en vrede. Aangezien dit dan groots wordt neergezet, krijgen veel mensen het gevoel dat dit het 'echte' leven is, wat weer voor een grote desillusie zorgt zodra men erachter komt dat dit slechts illusie is, en dus vluchtig van aard en niets betekent. 

Men zoekt ook sterk de grenzen op. Er komen vragen op als: "Hoe kan ik de grenzen oprekken? Hoe kunnen we meer opties ontwikkelen? Waar liggen de grenzen? Zijn er wel grenzen? Ik wil geen grenzen, ik wil grenzeloos zijn". Dat zijn vragen en inzichten die ik soms hoor tijdens gesprekken of lees in artikelen. Dit hoor ik zeker terug in in ieder geval de hedendaagse klassieke de muziek en haar ontwikkeling. Grenzen worden sterk opgezocht en verlegd als het gaat om onder andere elektronica, speeltechnieken en instrumentenbouw. 

De andere ontwikkeling is juist bergopwaarts. Men gaat juist op zoek naar hun ware kern, hun roeping en ervaart steeds meer een diepe verbinding met zichzelf, zielsverwanten en de Bron van het Leven, waardoor liefde, eenheid, broederschap en hoop hoogtij viert. Men geniet steeds meer van het leven en zoekt de stilte op, waardoor men ook een steeds rijker wordend innerlijk leven ontwikkelt. Hierdoor omtstaat er steeds een grotere eenheid tussen het innerlijk leven en het leven in de buitenwereld, zodat er steeds een grotere congruentie ontstaat tussen de innerlijke belevenis van het individu en de uiterlijke manifestatie van die belevenis. Er ontstaat steeds meer een eenheid tussen lichaam, geest, hart en ziel. Men herinnert zich steeds meer hoe sterk alles met elkaar verbonden is en dat de gehele schepping 1 geheel vormt. Dit alles zorgt voor meer begrip, meer compassie, en meer eenheid in verscheidenheid tussen de mensen onderling en in de mensen zelf. Men gaat dan steeds meer in eenheid met zichzelf en hun naasten leven. 
Het gaat niet langer om huidskleur, geslacht, nationaliteit, achtergrond en dergelijke. Het gaat erom dat we allemaal mensen zijn die voortgekomen zijn uit dezelfde Bron van Liefde.
'De wereld is slechts één land waarvan de mensen de burgers zijn', is een quote, een wisheid en een belofte dat steeds meer werkelijkheid wordt. 
Doordat men inderdaad echt op zoek gaat naar hun ware kern en naar hun roeping, is de eerdere zucht naar snelheid, materiele rijkdommen zonder geestelijke rijkdommen, verdoving en verslavingen steeds minder sterk aanwezig. De eerdere zucht en verlangen naar snelheid, materiele rijkdom ter nadele van geestelijke rijkdom, en verdoving in verslaving blijken niet datgene te geven waar men op had gehoopt. Het 'ware' leven blijkt andere waarden te hebben die langzaam maar zeker het onderspit hebben gedolven in zowel persoonljke levens van de individuen als in de maatschappij. En hierdoor gaat men opnieuw op zoek naar hun kernwaarden en waar men energie van krijgt. 
Ik hoor dit ook zeker terug in de muziek. Er zal steeds meer een samensmelting komen van verschillende stijlen in de muziek. Het gaat niet langer persé om dat iets 'klassiek, pop, rock, heavy metal, jazz, folk' is. Het gaat steeds meer (net als bij mensen) om dat het muziek is. 
Het feit dat de wereld om ons heen steeds meer als 1 land wordt waarvan de mensen de burgers zijn, is ook steeds meer te horen in de muziek. Er zal echt een nieuwe muzikale taal ontstaan van waarin er een duidelijke ontwikkeling te horen valt van cross overs. 
Eigenlijk gebeurde dit vroeger ook al, bijvoorbeeld tijdens de Gouden Eeuw, toen men van verschillende naties bij elkaar kwam. Men nam toen ook al hun muziek mee, wat weer leidde tot een samensmelting van die verschillende stijlen in de muziek. En daar waar het toen Europese muziek betrof, betreft het vandaag de dag de muziek uit de gehele wereld. De technologische ontwikkeling van deze tijd draagt hier ook een enorm belangrijke steen bij, omdat we alle informatie in onze broekzak hebben met de snelheid van het licht. Hierdoor wordt de wereld van muziek ook steeds meer als 1 geheel, een ontwikkeling dat al reeds gaande was in het begin van de 20e eeuw, en zich ook verder zal blijven ontwikkelen. 

 
Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren